Zelden zo verbijsterd geweest.

Geplaatst Een reactie plaatsenGeplaatst in blog, Vissen

De anekdote

Ik zal nooit vergeten, het is nu heel lang geleden, dat mijn schaakmaatje Evert op een verjaardag vertelde dat hij naast het schaken ook weleens een “hengeltje” uitgooide. Verbijsterd fronste ik mijn wenkbrauwen omdat ik dat niet achter zijn persoontje had gezocht. Om de proef op de som te nemen, daagde ik hem uit om een wedstrijdje te gaan vissen! Wist ik veel…? Evert nam de uitdaging aan zonder ook maar iets te verraden over zijn verleden.

Op de Maarsseveense plassen zou het vonnis voltrokken worden. Gepakt en gezakt met indrukwekkende visspullen kwam Evert op zijn Kreidler Floret aan. Een groot visfoedraal vol met dure hengels, gedragen over zijn schouders, maakte direct al indruk. Mijn mond viel open toen een prachtig visplateau, een schitterende ruim zittende viskist, een lichtgewicht koolstofhengel van ruim 10 meter (in die tijd zeer zeldzaam), twee reservetoppen en ga zo maar door voor de dag kwam. Wel 40 dobbers zag ik keurig netjes gesorteerd in zijn viskist pronken. Dat beloofde nog wat…

De wedstrijd!

Op teken van Evert zou de wedstrijd beginnen. Opvallend vond ik het dat hij na het startsignaal enorme voerballen in het water smeet! Daarna draaide hij een sjekkie en vroeg ongeduldig of ik al klaar was met voeren! Voeren? ‘Hoezo voeren?’, dacht ik nog. In mijn ogen stond hij met dat geplons behoorlijk de vis te verjagen! Ondanks dat, werd het snel duidelijk, dat ik niet met een amateur te maken had!wk78team1_517

Tja.. van een wedstrijd is eigenlijk nooit sprake geweest. Evert sleurde de ene na de andere vis het water uit! Het leek wel tovenarij! Vol ongeloof en verbijsterd moest ik keer op keer toezien hoe Evert met zijn supersnelle inhaal-techniek mij vernederde. Ik had dit nog nooit meegemaakt! En vele mensen, die zich inmiddels achter hem hadden verzameld, blijkbaar ook niet. Na drie kwartier was de koek op en hield Evert het voor gezien en telde we 48 vissen in zijn net, terwijl ik er amper 6 in mijn net had liggen! Ik voelde me steeds kleiner worden. Berustend in mijn verlies gooide ik het bijltje erbij neer. Tegen zoveel vangstgeweld was ik niet bestand. Ik feliciteerde Evert met de dikke overwinning, maar zei hem wel dat hij iets had uit te leggen… Evert verdween zoals hij gekomen was. Dit keer met een dikke glimlach om zijn mond . Pas later biechtte hij op meegedaan te hebben aan de wereldkampioenschappen wedstrijdvissen in Wenen!
Jaren later is  Evert uitgegroeid tot een bekende Karpervisser en schreef hij drie boeken.

Van Feestboek naar Fakebook

Geplaatst Een reactie plaatsenGeplaatst in blog

Het begin

Met enig verlangen kijk ik terug naar hoe het ooit is begonnen. Ik heb het dan over de intrede van Facebook van Mark Zuckerberg. Een nieuw fenomeen dat zou uitgroeien tot iets dat zijn weerga niet kent. Een tool waarmee we gratis berichten kunnen versturen, foto’s kunnen posten, en video’s delen. En… vooral het “LIKEN” of “GELIKED” worden van je berichten gaf je een kick.  Sociaalmedia in optima forma! En zoals verwacht steeg het ledenaantal in een hoog tempo. Het leek wel dat je er niet meer bij hoorde als je geen Facebook account had.
En het bleef dan ook niet lang uit dat je van alle kanten uitgenodigd werd om “vrienden” te worden van ver vergeten vrienden, lang geleden ex-collega’s en of verre familieleden die al jaren buitenschot waren beland. Hoe leuk allemaal!

We bedachten thema’s, gaven elkaar kleine doorgeef opdrachtjes en we deden aan “challenge for charity” (een emmer ijswater over je hoofd plenzen voor de camera en delen) Eén groot Feestboek!

Uiteraard kon de commercie niet achterblijven en overspoelde je met productgegevens. Dat is natuurlijk hoogst irritant maar dat is de tol die we moesten betalen voor de gratis service van Facebook. Inmiddels is Facebook ingeburgerd bij jong en oud en hebben we een respectabele “vriendenlijst” opgebouwd.

Evaluatie

We zijn nu circa zes jaar verder en Facebook is uitgegroeid tot een enorm belangrijk communicatie middel. Alles delen we tegenwoordig via Facebook. De vakantie kiekjes nemen weliswaar in aantal af terwijl de wat serieuze boodschappen nadrukkelijker naar voren worden geduwd en waarom ook niet. Het is “Big Business” geworden. Je moet je laten zien en horen!

Echter krijg ik wel het gevoel dat Facebook een beetje overbevolkt begint te raken. Het wordt dringen als je jouw boodschap aan je “vrienden” wilt overbrengen. En omdat alles via Facebook, of het nu gaat om je vakantie kiekjes, je selfies, lieve woordjes, een goede bedoeld advies of een verpakte sneer gaat. Facebook is en blijft “the place to be.

Liefst meerdere keren per dag. In zekere zin denk ik wel dat we zo langzamerhand aan het doorslaan zijn. Als je regelmatig dezelfde berichten schrijft is dat voor mij een vorm van aandacht vragen en roept irritatie op. Bovendien wordt het steeds ongeloofwaardiger. Ordinair kan het worden als ik lees dat twee mensen, vaak exen, hun “meningsverschil” via Facebook uitvechten. Smakelijke kost zou je denken maar niets is minder waar. Het is een trieste constatering. Toch jammer dat ooit het fijne Feestboek langzamerhand en inhoudelijk verandert in Fakebook.